Rotterdamse films gaan door

De titel zegt het al; de Maasstad heeft een prominente rol in de IJslands-Rotterdamse co-productie 'Reykjavik-Rotterdam'.

De thriller, over een IJslandse dranksmokkelaar die in Rotterdam in de problemen komt, beleefde tijdens het IFFR zijn Nederlandse première.

Producent Dick Rijneke van Rotterdam Films was daar erg blij: “Reykjavik-Rotterdam hoort in Rotterdam in première te gaan”. De film heeft ook internationaal succes. Zo was hij de IJslandse inzending voor de Oscars en wordt er gewerkt aan een Hollywood remake met Mark Wahlberg.

De Rotterdam Media Commission sprak Rijneke tijdens onze Nieuwjaarsreceptie en hij vertelt over het succes van de film:



Na de première van de film op zaterdag 30 januari in het Oude Luxor werd er nog nagepraat op een borrel. Daarbij was regisseur Óskar Jónasson aanwezig.

Ook de verkeersregelaars van het Rotterdamse bureau In Action Crews, die de film achter de schermen in goede banen hebben geleid waren erbij. Twee van hen hadden een klein bijrolletje in de film.


Lost Persons Area

Een film van een ander kaliber, in een heel andere setting is de Belgisch-Rotterdamse co-productie ‘Lost Persons Area’. Marcus, de mannelijke hoofdfiguur is voorman van elektriciteitswerkers die in een verlaten gebied aan pilonen werken. Hij woont daar met zijn vriendin en dochtertje, die vaak alleen tochten maakt over het terrein. Hun leven veranderd wanneer een Hongaar voor Marcus komt werken.

De regisseur van de film, Caroline Strubbe, kwam op het verhaal voor de film toen zij een korte film draaide in het Rotterdamse havengebied. Zij werd geïnspireerd door de afgelegen plek met elektriciteitsmasten. De film is ook volledig op die plaats gedraaid. ‘Lost Persons Area’ heeft op belangrijke festivals gedraaid en wordt ook steeds meer aangevraagd, zo vertellen producenten Annemiek van Gorp en René Goossens van De Productie:

Ook na afloop van deze première werd nog geborreld met onder anderen de regisseur en de jonge actrice die het dochtertje van Marcus speelt. De mannen die de hoogwerkers speelden waren ook aanwezig. Vanwege het specialistische werk konden daarvoor geen acteurs ingehuurd, maar werden echte elektriciteitswerkers ingezet. Zij zeiden “trots” te zijn om “hun stad” in een speelfilm te zien, die daar ook nog eens in première ging.